top of page
  • Εικόνα συγγραφέαKyveli Papaioannou

Η κληρονομιά του "Είμαι"

Η ζωή μας γεννιέται ως έπαθλο σε έναν αγώνα δρόμου αντοχής και ταχύτητας. Μέσα σ’ αυτό τον αγώνα, το σπερματοζωάριο θα χρειαστεί να απαλλαχτεί από την προστατευτική του μεμβράνη, για να ωριμάσει, ώστε όταν φτάσει στον προορισμό του, να καταφέρει να διατρυπήσει την προστατευτική μεμβράνη του ωραρίου και να ενωθεί μαζί του. Αν τα καταφέρει τότε η ένωση θα πολλαπλασιαστεί μέσω της διαίρεσης.

Σκεφτόμουν την πολύτιμη γνώση που κρύβεται μέσα στον πυρήνα της ίδιας μας της ύπαρξης. Ο τρόπος που η φύση μας διδάσκει να αφαιρούμε τα προστατευτικά μας προσωπεία για να εξελιχθούμε, να ωριμάσουμε. Και ότι ακριβώς αυτή η διεργασία αφαίρεσης των προστατευτικών μας προσωπείων, μας επιτρέπει να ενωθούμε και να δημιουργήσουμε μια σχέση με προοπτική ανάπτυξης. Και η ένωση αυτή δεν είναι ταύτιση, αλλά διαίρεση και ξανά διαίρεση ώστε να υπάρχει ο χώρος της διαφορετικότητας και της σύνθεσης, γιατί για να υπάρξει ανάπτυξη χρειάζεται σύνθεση, και για να υπάρξει σύνθεση χρειάζεται διαφορετικότητα που μέσα από την αποδόμηση και ξανά δόμηση θα δημιουργήσει ένα λαμπρό μεγαλοπρεπή οργανισμό.

Και μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία, έρχεται η γέννηση του καινούργιου, μέσα σ’ ένα περιβάλλον ασφάλειας που δεν ανησυχεί, δεν αμφισβητεί, απλά εμπιστεύεται τη ροή του. Και τη στιγμή που ολοκληρωθεί η ανάπτυξη ενός σταδίου ικανοτήτων τόσο που δεν χωράει πια το «είμαι» μέσα στο «είναι», έρχεται η πρόκληση, η γέννηση σ’ ένα καινούργιο περιβάλλον έξω από την ασφάλεια. και η αλλαγή είναι μια τρομακτική μετάβαση που όμως το «είμαι» την ξεχνάει για να προσαρμοστεί και να αναπτυχθεί. μέχρι να φτάσει το επόμενο στάδιο όπου το «είμαι» δεν θα χωράει πάλι στο «είναι» για να έρθει η επόμενη πρόκληση, που θα φέρει μια άλλη τρομακτική αλλαγή, σ’ ένα περιβάλλον έξω από την ασφάλεια για να ικανοποιήσει την επιταγή της ανάπτυξης. Και όλη αυτή η πορεία, σπειροειδής, άγραφη και αφανής, συνεχίζεται μέχρι τη στιγμή που δώσουμε το χώρο μας στους νέους του πλανήτη.

Και ενώ η φύση μας διδάσκει την εμπιστοσύνη στη ροή της εξέλιξης, εμείς αντιστεκόμαστε γιατί είμαστε το μόνο είδος στον πλανήτη με νόηση. Και νόηση σημαίνει σκέψεις, συναισθήματα, φίλτρα επιβίωσης, και φαντασία, που όλα αυτά γράφονταν παλαιότερα σε παπύρους, μετά σε χαρτί, και σήμερα στο διαδίκτυο, με διάφορους τρόπους που εξελίσσονται, όμως πάντα με γνώμονα την ανάγκη της συνέχισής μας στην αιωνιότητα.


Το εσωτερικό ενός πολύτιμου λίθου

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων

Comentarios


bottom of page