top of page
  • Εικόνα συγγραφέαKyveli Papaioannou

Προσοχή Σκηνές Βίας: Ο ανταγωνισμός μεταξύ ειδήσεων και χαράς


ένας άνθρωπος που κάνει όρθιος κανό. Η φωτογραφική λήψη γίνεται από το βυθό μέσα στο νερό

«Γυναικτονία..», «Αισχροκέρδια..», «Μακελειό στη Λούτσα», «Νεκρά ζώα, δυσοσμία και λάσπες – Η επόμενη μέρα στο Θεσσαλικό κάμπο», «Μακελειό στη Λούτσα», «Πηνειός νέο βίντεο από την κρεμαστή γέφυρα των Τεμπών. Θέμα ωρών η κατάρρευσή της», «Έγκλημα στο Blue Horizon: απεργία των ναυτικών για τον Αντώνη»

Αυτά είναι που γράφονται. Υπάρχουν και αυτά που δεν γράφονται, που γίνονται, αλλά δεν δημοσιεύονται, που τα ξέρουν λίγοι και μένουν σιωπηλοί γιατί «τι θα αλλάξει;» Μόνο ίσως η αύξηση της τηλεθέασης, η εκτόνωση του κοινού όπως τα αρχαία χρόνια με τα θεάματα μπροστά στον αυτοκράτορα, φυλακισμένοι να μονομαχούν για να σώσουν τη ζωή τους, καθώς οι θεατές επευφημούσαν τον μονομάχο στο στοίχημα που υποστήριζαν.

«Πώς μπορείτε και περνάτε ωραία όταν η ζωή εξευτελίζεται;»

Αλήθεια χωράει η χαρά κάπου στην παραπάνω κατάντια; Χωράει το γέλιο, χωράει η τροφή που μας θρέφει για να είμαστε ψυχικά υγιείς, χωράει το «καλημέρα», τα χαμόγελα, τα ουζάκια με φίλους.

Σκέφτομαι την απεργία των ναυτικών για τον Αντώνη. Το πώς το έγκλημα μαύρισε όλη την ναυτιλία, πώς το βιντεάκι που παιζόταν συνέχεια στα κανάλια τροφοδότησε θυμό που πήρε σβάρνα μια ολόκληρη χώρα. Και βέβαια θα ρωτήσει κάποιος, «μα αυτό το έγκλημα δεν δείχνει την ηθική κατάρρευση της χώρας;» Αυτό το έγκλημα είναι ένα έγκλημα που πρέπει να δικαστεί. Όμως πρέπει να μολύνει ολόκληρη την κοινωνία; Όταν ο άνθρωπος αρρωσταίνει με καρκίνο, η ιατρική καυτηριάζει τα καρκινικά κύτταρα. Καυτηριάζει ολόκληρο τον άνθρωπο;

Ο άνθρωπος αποτελεί μέρος ενός κοσμικού συστήματος, και υπό αυτή την έννοια το οτιδήποτε επηρεάζει διαδοχικά το Όλον. Σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, αυτή η αλληλεπίδραση, λόγω της τεχνολογίας γίνεται ακαριαία. Όμως, με ποιες ενέργειες θα σώσουμε το υγιές κομμάτι από τον «καρκίνο», πώς θα περιορίσουμε τις παρενέργειες που φέρνουν οργή, φόβο, κατάθλιψη, απελπισία, αδράνεια.

Αναρωτιέμαι πώς θα ήταν ο κόσμος αν οι ειδήσεις ανταγωνίζονταν στο ποια θα δημοσιεύσει πρώτη τα επιστημονικά επιτεύγματα, τους ηρωισμούς, τις όμορφες πράξεις που ομορφαίνουν κατά γενική ομολογία τη ζωή. Σκέφτομαι τον ανταγωνισμό που θα δημιουργούσε μοιραία στις κυβερνήσεις που η μία θα έπρεπε να δημιουργεί όλο και περισσότερα ώστε να ξεπερνάει την προηγούμενη σε κατασκευές και έργα υποδομής και ανάπτυξης. Σκέφτομαι το παράδειγμα που θα έπαιρναν τα νέα παιδιά, παρακολουθώντας καθημερινούς ήρωες να δημιουργούν. Σκέφτομαι την αναπτέρωση ψυχής που θα έτρεφε τον κόσμο για περαιτέρω ανάπτυξη και ανθρωπιά.

Και βέβαια, θα με ρωτήσει κάποιος «και όλα τα άσχημα; Θα τα αποσιωπήσουμε;» Μήπως η απάντηση είναι ισόποσος χρόνος για τη χαρά και τον πόνο; Μήπως οι ειδήσεις να ξεκινάνε με όλα αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε περήφανοι ώστε με αυτή την τροφή να δράσουμε για όσα ντρεπόμαστε; Σκέφτομαι και αναρωτιέμαι...

2 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων

Comentarios


bottom of page